Kościół Saint Jacques du Haut Pas w Paryżu

Kościół Saint Jacques du Haut Pas w Paryżu

Kościół Saint Jacques du Haut Pas to malowniczy i historyczny obiekt, który znajduje się w piątej dzielnicy Paryża, na lewym brzegu Sekwany. Jego historia sięga XVII wieku, a jego architektura oraz znaczenie kulturowe sprawiają, że jest to miejsce warte odwiedzenia. Kościół, położony przy ulicy Saint-Jacques 252, jest nie tylko miejscem modlitwy, ale także świadkiem wielu ważnych wydarzeń w historii Paryża.

Historia kościoła

Historia terenu, na którym stoi kościół Saint Jacques du Haut Pas, sięga roku 1180, kiedy to obszar ten został przekazany Braciom Szpitalnikom z Alto Pascio. Nazwa „Haut Pas” została przetłumaczona na francuski i szybko stała się powszechnie używana. Dzięki staraniom Szpitalników w miejscu dzisiejszej świątyni powstała kaplica, która zyskała popularność jako miejsce modlitwy dla mieszkańców Przedmieścia Św. Jakuba.

W 1572 roku, za sprawą Katarzyny Medycejskiej, Bracia Szpitalnicy zostali zastąpieni przez benedyktynów. Benedyktyni zainicjowali rozbudowę obiektów sakralnych z uwagi na rosnące potrzeby wiernych. W początkowym okresie patronem nowego kościoła miał być św. Magloire – normandzki pustelnik, którego relikwie trafiły do świątyni jeszcze przed przybyciem benedyktynów. W 1584 roku w szybkim tempie zbudowano pierwszy kościół, jednak szybko okazało się, że także on nie spełnia oczekiwań rosnącej liczby wiernych.

Rozwój budowli i jansenizm

W 1620 roku benedyktyni ustąpili miejsca oratorianom, którzy założyli na terenie klasztoru seminarium duchowne. Prace nad nową budowlą kościoła mogły rozpocząć się dzięki wsparciu finansowemu Gastona Orleańskiego – brata Ludwika XIII. Niestety, fundusze szybko się wyczerpały, a lokalna społeczność nie była w stanie sfinansować dalszych prac. Ostatecznie budowa mogła zostać zakończona dzięki dotacji paryskiego parlamentu.

W XVII wieku kościół stał się silnym ośrodkiem jansenizmu – ruchu religijnego, który kwestionował niektóre dogmaty Kościoła katolickiego. W Saint Jacques du Haut Pas pochowany został jeden z jego przywódców – Jean Duvergier de Hauranne oraz Anna Genowefa de Bourbon-Condé, księżna de Longueville, która była wielką protektorką jansenizmu i inicjatorką kolejnej rozbudowy kościoła w latach 70. XVII wieku. Projekt budynku opracował Daniel Gittard, znany ze swojego dzieła – kościoła Saint-Sulpice. Choć plany były ambitne i zakładały powstanie dwóch wież, ostatecznie zrealizowano tylko jedną. W 1685 roku kościół został ponownie otwarty dla wiernych, mimo że prace nad kaplicami bocznymi trwały nadal.

Kościół w czasach rewolucji i renowacji

W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej kościół został najpierw zamknięty, a następnie włączony na listę miejsc dostępnych dla katolików na mocy dekretu o równości religii. Rok 1801 przyniósł ze sobą rozpoczęcie rekonstrukcji kościoła po zniszczeniach spowodowanych rewolucją. Cały XIX wiek był czasem intensywnych prac renowacyjnych oraz dalszej rozbudowy obiektu.

Architektura kościoła

Fasada kościoła Saint Jacques du Haut Pas zachwyca swoją skromnością i prostotą. Jedyna wybudowana wieża nie posiada iglicy, a okna (podobnie jak okna wewnętrzne) mają kształt łuków półokrągłych. Wejście do obiektu zdobi tympanon oraz rząd korynckich pilastrów, co nadaje mu elegancki charakter. Nad głównym wejściem oraz wejściami bocznymi znajdują się zarówno małe jak i duża rozeta.

Wnętrze kościoła jest minimalistyczne i zostało ukształtowane w czasach jansenizmu, co sprawia, że brakuje wielu elementów dekoracyjnych typowych dla baroku. Wyjątkami są jednak barokowa drewniana ambona oraz elementy stolarki artystycznej i witraże, które dodają wnętrzu pewnego uroku. W XIX wieku świątynia wzbogaciła się o nowy prospekt organowy, co wpłynęło na jakość muzyki liturgicznej.

Zakończenie

Kościół Saint Jacques du Haut Pas to nie tylko miejsce kultu religijnego, ale także ważny element historii Paryża oraz kultury francuskiej. Jego burzliwa historia odzwierciedla zmiany społeczne i religijne zachodzące w kraju przez stulecia. Architektura świątyni stanowi przykładowe połączenie prostoty formy z głębią duchowości. Dla mieszkańców Paryża oraz turystów odwiedzających miasto jest to miejsce pełne historii i tradycji. Kościół pozostaje świadkiem wielu wydarzeń i zmian jakie miały miejsce na przestrzeni lat, stając się jednym z symboli V dzielnicy Paryża.


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).